Michał Grychowski fotografia autorska

Kęty, Muzeum bł. Celiny Borzęckiej. Pamiątki.

Celina Rozalia Leonarda Chludzińska-Borzęcka (ur. 29 października 1833 w Antowilu, zm. 26 października 1913 w Krakowie) – żona, matka, wdowa, założycielka (wraz z córką) – zmartwychwstanek (Zgromadzenie Sióstr Zmartwychwstania Pana Naszego Jezusa Chrystusa, CR), błogosławiona Kościoła katolickiego. Celina Borzęcka urodziła się w majątku ziemskim Antowil koło Orszy na terenie dzisiejszej Białorusi w zamożnej rodzinie ziemiańskiej Chludzińskich. W domu rodzinnym otrzymała staranne wykształcenie i wychowanie. Jako młoda dziewczyna zapragnęła wstąpić do klasztoru wizytek w Wilnie, ale posłuszna woli rodziców i radzie spowiednika w 1853 r. wyszła za mąż za Józefa Borzęckiego (1820 lub 1821–1874), herbu Półkozic, właściciela majątku Obrębszczyzna koło Grodna. Było to szczęśliwe małżeństwo. Celina była oddaną żoną i matką. Urodziła czworo dzieci, z których dwoje – Marynia i Kazimierz – zmarło w niemowlęctwie. Przy życiu pozostały dwie córki – Celina i Jadwiga. Ich matka prowadziła pracę charytatywną wśród ludności wiejskiej, a w 1863 r. wspierała powstańców, za co znalazła się nawet w rosyjskim więzieniu w Grodnie wraz z kilkutygodniową Jadwigą. n/z Pamiątki po niej w Muzeum jej imienia w klasztorze w Kętach.