Michał Grychowski fotografia autorska

Florencja, Bazylika San Lorenzo, skarbiec.

Bazylika San Lorenzo we Florencji słynie jako nekropolia rodu Medyceuszy a także z Nowej Zakrystii, w której znajdują się prace Michała Anioła. Budowę obecnego kościoła San Lorenzo rozpoczęto w 1421 r. po wyburzeniu poprzedniej świątyni i okolicznych zabudowań. Autorem projektu był Filippo Brunelleschi, wybitny florencki architekt. Pracę budowlane rozpoczęto od wzniesienia tzw. Starej Zakrystii, która miała stać się mauzoleum rodu Medyceuszy. Budowa przeciągała się i kościół został ukończony dopiero w 1469 r. na długo po śmieci Brunelleschiego (zm. 1446). San Lorenzo oraz będący również dziełem Brunelleschiego, położony na drugim brzegu Arno Santo Spirito, są pierwszymi świątyniami wznoszonymi w stylu renesansu i rozpoczynają historię nowożytnej architektury sakralnej. W 1551 r. przed fasadą San Lorenzo ustawiony został pomnik Jana Medyceusza (Giovanniego de Medici), twórcy potęgi finansowej rodu, autorstwa Baccia Bandinellego. Jest to piwnica Starej Zakrystii rozpoczętej przez Bruneleschiego w 1422 roku. Centralna kolumna miała pomieścić szczątki Giovanniego i Piccardii de'Medici, których sarkofagi spoczywają pośrodku zakrystii nad nią i być może jest pierwowzorem grobowca Cosimo Pater Patriae. Symboliczne znaczenie i wartość pogrzebowa tej przestrzeni zostały utracone w XVI wieku, kiedy stała się ona siedzibą bractwa Najświętszego Sakramentu, a następnie została ozdobiona przez Filippo Giarre malowidłami ściennymi (1733), później ponownie pomalowanymi. Relikwie i wyposażenie liturgiczne w muzeum pochodzą z okresu od XIV do XIX wieku. Odnoszą się one do bazyliki i pochodzą z plebanii oraz kaplicy świętych Kosmy i Damiana. n/z skarbiec bazyliki z ekspozycją relikwiarzy.