Michał Grychowski fotografia autorska

Kraków, klasztor klarysek przy kościele św. Andrzeja, figurka jasełkowa św. Józefa.

Kraków, klasztor Klarysek, Św. Józef, ok. 1340––1350, figurka jasełkowa. W zbiorach krakowskiego konwentu Sióstr Klarysek znajdują się ukryte za klasztorną klauzurą średniowieczne fgurki, przedstawiające siedzące postacie Najświętszej Marii Panny i św. Józefa. Odkrywcą dzieł dla historii sztuki był Julian Pagaczewski. Krakowski badacz przedstawił je w artykule opublikowanym w 1902 roku, przeprowadzając ich najobszerniejszą jak dotąd analizę, zarówno pod kątem cech formalnych, jak i ikonografcznych, wysuwając także hipotezę co do okoliczności fundacji. Figury uznał za dary Elżbiety Łokietkówny z lat 1370–1375. Józef Dutkiewicz w swojej pracy o średniowiecznej rzeźbie Małopolski krótko omówił fgury, skupiając się na zagadnieniach stylu i datując je na lata ok. 1370–1380. Na to, że fgurki składały się na grupę upamiętniającą wydarzenia skupione wokół Narodzenia Chrystusa, wskazuje przedstawienie św. Józefa. Siedząca postać starszego mężczyzny, przystawiającego lewą dłoń do policzka, jest dokładnym zobrazowaniem Józefa pogrążonego w zadumie nad cudownością wydarzeń, w których przyszło mu uczestniczyć. Palce prawej dłoni są tak ukształtowane, że z łatwością można w nie wsunąć przedmiot o kształcie drążka. Była nim zapewne laska, częsty element wyobrażeń św. Józefa w przedstawieniach Narodzenia Chrystusa.