Michał Grychowski fotografia autorska

Łęczyca kościół farny św Andrzeja

Historia kościoła farnego sięga prawdopodobnie Władysława Hermana. Ufundował On w Łęczycy kościół pw. św. Idziego, jako wotum dziękczynne za narodzenie długo oczekiwanego potomka - Bolesława. Być może parafia ta istniała już w 2 połowie XIII w.
Najstarsza wzmianka na piśmie znajduje się w aktach procesu polsko-krzyżackiego z roku 1338, później wzmiankowana w przywileju króla Władysława Jagiełły z 1401 r. Kościół dwukrotnie spalony przez Krzyżaków w 1331 i 1406 r., został w latach 1331-39 odbudowany jako murowany z fundacji Kazimierza Wielkiego, a po powtórnym zniszczeniu gruntownie przebudowany. Konsekracji obecnie istniejącej świątyni św. Andrzeja Apostoła dokonał 27 maja 1425 roku Arcybiskup Metropolita Gnieźnieński Wojciech Jastrzębiec. Początkowo była to trzynawowa bazylika gotycka. Jednak kilkakrotnie przebudowana, częściowo straciła swój gotycki charakter. W XVII i XVIII wieku wnętrze zbarokizowano. W wieku XIX sklepienie naw bocznych zastąpiono płaskimi stropami. Do dnia dzisiejszego kościół zachował bryłę gotycką z wielobocznie z zamkniętym prezbiterium, stromym dachem, smukłą, trójkondygnacyjną sygnaturką, szkarpami oraz ostrołukowymi płycinami i oknami. Jeżeli chodzi o wnętrze fary, to w stylu gotyckim pozostawiono prezbiterium, ostrołukową tęczę oraz zakrystię. W łuku tęczowym umieszczona jest osiemnastowieczna rzeźba Chrystusa na krzyżu. Nawa główna rozczłonkowana pilastrami i nakryta stropem z XIX w . W wielobocznie zamkniętym oszkarpowanym prezbiterium sklepienie krzyżowe z lunetami wspiera się na filarach przyściennych z XVII w. W barokowym osiemnastowiecznym ołtarzu głównym umieszczony jest obraz patrona świątyni - św. Andrzeja. W zwieńczeniu ołtarza można podziwiać obraz przedstawiający św. Józefa opiekuna Św. Rodziny . W nawie głównej są też dwa drewniane ołtarze boczne.