Michał Grychowski fotografia autorska

Pułtusk, kolegiata. Płyta pamięci ks. Stefana Zielonki.

Stefan Zielonka (ur. 19 września 1908 w Płocku, zm. 15 lutego 1945 w KL Dachau) – polski ksiądz katolicki, ofiara niemieckiego nazizmu. Był wikariuszem w parafii św. Mateusza w Płocku, a także prefektem szkół pułtuskich. Studiował na Uniwersytecie Warszawskim i Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie, gdzie uzyskał stopień magistra teologii. Brał udział w kampanii wrześniowej - był kapelanem 13. Pułku Piechoty. Uczestniczył w bitwie pod Mławą i obronie Modlina. Jako jeniec przebywał w obozie w Działdowie. W październiku 1939 wrócił do Pułtuska, gdzie organizował pomoc charytatywną. Jego postawa patriotyczna zwróciła uwagę Niemców - został aresztowany 6 kwietnia 1940. Krótko był więziony w Płocku, a potem w obozie przejściowym w Działdowie. 19 kwietnia 1940 umieszczono go w niemieckim obozie koncentracyjnym Dachau. Nawet w okresach wzmożonego terroru obozowego odprawiał msze święte, słuchał spowiedzi i udzielał komunii. Dzielił się też racjami żywnościowymi ze słabszymi więźniami. W 1943 zaprzyjaźnił się z Gustawem Morcinkiem. W marcu 1943 przejął po Janie Trzaskomie prowadzenie nielegalnego rejestru zgonów księży diecezji płockiej. W styczniu 1945 zgłosił się na ochotnika do szpitala obozowego, jako pomocnik podczas epidemii tyfusu. Szybko zaraził się tą chorobą i zmarł. Do jego beatyfikacji nie doszło.