Michał Grychowski fotografia autorska

Szydłowiec, fara. Kościół św. Zygmunta. Poliptyk zamknięty, scena Upadku.

Późnogotycki ołtarz Wniebowzięcia NMP w Szydłowcu jest pentaptykiem, czyli ołtarzem zbudowanym w oparciu o centralną szafę z dwoma skrzydłami bocznymi oraz dwoma wewnętrznymi ruchomymi skrzydłami – zamykającymi oraz otwierającymi środkową część ołtarza. Osiemnaście obrazów z poliptyku namalowano na deskach farbami temperowymi. Postacie i sceny przedstawione są na złotych tłach, ozdobionych rombami i liliami. W scenie głównej i w Ogrójcu zwracają uwagę rośliny i kwiaty o symbolicznej wymowie: konwalie, rozmaryn, niezapominajki, hiacynty, palmy, liście i trawa. Pierwsze otwarcie skrzydeł poliptyku ukazuje chronologicznie osiem obrazów Męki Chrystusa, które częściowo pokrywają się z dzisiejszymi stacjami drogi krzyżowej. Pierwowzorem scen pasyjnych mogło być, wydane w 1507 r. w Norymberdze, dzieło Speculum passionis Domini nostri Jesu Christi z drzeworytami Hansa Schaufeleina. Są to mianowicie: Modlitwa Jezusa w Ogrójcu, pojmanie Chrystusa, Chrystus przed Kajfaszem, Chrystus przed Piłatem, Biczowanie Chrystusa, Upadek pod krzyżem, Chrystus oczekujący na śmierć i Śmierć na krzyżu. Pierwsze otwarcie skrzydeł poliptyku ukazuje chronologicznie osiem obrazów Męki Chrystusa, które częściowo pokrywają się z dzisiejszymi stacjami drogi krzyżowej. Pierwowzorem scen pasyjnych mogło być, wydane w 1507 r. w Norymberdze, dzieło Speculum passionis Domini nostri Jesu Christi z drzeworytami Hansa Schaufeleina. Są to mianowicie: Modlitwa Jezusa w Ogrójcu, pojmanie Chrystusa, Chrystus przed Kajfaszem, Chrystus przed Piłatem, Biczowanie Chrystusa, Upadek pod krzyżem, Chrystus oczekujący na śmierć i Śmierć na krzyżu. n/z pentaptyk zamknięty, Upadek.